VIJF MISVERSTANDEN OVER 'DE ZZP'ER'

Alweer een hele tijd geleden vroeg ik mijn ondernemende volgers op social media naar de misverstanden waar zij regelmatig mee geconfronteerd worden. Hieronder lees je er vijf. Vijf maar? Ja, vijf maar. Er zijn er ongetwijfeld meer, maar ik beperk me nu tot de grootste misverstanden. Zullen we?


1. De zzp’er betaalt geen belasting

Ik moet mezelf goed voorhouden dat ik moet betalen omdat het lekker gaat met mijn bedrijven. Luxeprobleem, zeg maar.
Maar goed. Dat misverstand dus. Een van de grootste denk ik wel. Geen idee precies hoe dat in de wereld is gekomen. Wel dat het breed gedragen wordt. Ik kreeg zelfs eens links toegestuurd van artikelen die daarover gingen. Want ja, als ‘de media’ het zeggen, moet het wel waar zijn!
Ja, oké, we hebben zelfstandigenaftrek. Maar daar betalen we onze pensioenpremies, arbeidsongeschiktheidsverzekering en andere kosten die je als werknemer niet hebt van. Je accountant kan nog zo slim zijn, als je bedrijf het goed doet, blijft er onder de streep toch meestal wel een bedrag ‘te betalen’ over.
Kunnen we daar dan nu over ophouden? Fijn.

2. Zzp’ers verdienen geld als water

Die veronderstelling zal deels voortkomen uit de eerste. Maar ook uit het idee dat er geen kosten zijn én het uurtarief vaak vergeleken wordt met salaris. Dat zou mooi zijn, maar helaas… Da’s appels met peren vergelijken. Eigenlijk wil ik het ook gewoon niet meer uitleggen, maar vooruit, voor de laatste keer:
Grofweg houdt een zelfstandig ondernemer 50% van zijn uurtarief (pin me er niet op vast!) over als verdienste. En daar gaan de kosten, die er zeker zijn, nog vanaf.
Denk daar s.v.p. nog eens aan als je de vakman die bij jou thuis komt werken te duur noemt. Dat vindt ‘ie fijn.

3. Zzp’ers leven op (of onder) de armoedegrens

Ja geinig hè, die tegenstelling! Ik moest er ook om lachen. Maar de reacties over deze waren fiftyfifty. Een dubbel misverstand zou je kunnen zeggen.
Maar even serieus: Ja, deze zelfstandigen zijn er inderdaad. Gedwongen door de markt, tegengehouden door onzekerheid of hun leefomstandigheden kan het zijn dan zelfstandigen veel te weinig vragen, c.q. krijgen voor hun diensten. En het is een dunne lijn, want wie bepaalt wat genoeg is voor jou? Dat ben jij! Maar dan nog, als je aanvullende bijstand nodig hebt, of afhankelijk bent van de Voedselbank, dan gaat er iets mis. Gelukkig geldt dit niet voor het grote percentage dat vaak wordt aangenomen, maar het zijn er hoe dan ook te veel.
Als opdrachtgever is het handig om te kijken naar wat de dienst van die zelfstandige jou eigenlijk oplevert. Wedden dat je een gezond tarief dan ineens helemaal niet meer zo hoog vindt?

4. Je wordt zzp’er omdat je geen baan kunt krijgen (of houden)

Ooit zei een potentiële opdrachtgever tegen mij dat hij twijfelde om met me in zee te gaan. Ik was immers niet voor niets gaan ondernemen. Gevraagd naar uitleg, was zijn argument dat ‘alle’ zzp’ers problemen hebben om een gewone baan te vinden of houden en zouden ze diep in hun hart liever in loondienst werken. Ik heb hem hartelijk uitgelachen (en de opdracht niet gekregen, maar die wilde ik al niet meer). Maar in mijn verontwaardiging sprak ik er meerdere malen over met collega-ondernemers en ook na genoemde oproep bleek dat ook ik niet de enige ben die dat direct of indirect te horen krijgt.
Gelukkig weet ik dat dit niet voor iedereen geldt, maar voor wie dat ook denkt: Lieve mensen, het vergt nogal wat lef om voor jezelf te beginnen, alle zekerheden los te laten en helemaal zelf verantwoordelijk te zijn voor je inkomen, arbeidsongeschiktheidsverzekering en pensioen. Denk je nu echt dat iemand die liever in loondienst is daaraan begint?
Oh, ze zijn er wel, dat zijn de zzp’ers die lekker veilig jaar in, jaar uit op dezelfde plek zitten; da’s bijna hetzelfde. Maar zelfs zij zijn ondernemers, want ze blijven toch kiezen om dat vanuit hun eigen bedrijf te doen.

5. Een zzp’er heeft altijd vakantie

Tot slot. Van die mensen die dan zeggen ‘Kan jij dat even regelen? Jij hebt toch alle tijd!’. Of, “Weekend? Jij bent toch altijd vrij?”, ook een leuke.
Meestal heb ik niet zoveel tekst bij zulke opmerkingen. Ja inderdaad, ik doe mijn boodschappen wel eens om drie uur in de middag en ga soms om twaalf uur ‘s ochtends naar de kapper. Maar wat dan weer niet gezien wordt, is dat ik soms tot tien uur in de avond werk, of in het weekend nog een paar uurtjes meepak. En dat doe ik met ontzettend veel plezier, maar het is toch écht werk hoor, als in dat ook ik mijn hypotheek moet betalen met het geld dat ik verdien. En eigenlijk veel te weinig op vakantie ga; maar dat terzijde.

Zoals ik al zei, er zijn ongetwijfeld veel meer misverstanden, maar deze sprongen er voor mij wel uit. Aanvullen mag natuurlijk, liefst met anekdotes, want daar houden we van!

Afdrukken E-mailadres