DE VRIJHEID VAN DE VIRTUEEL ASSISTENT - EEN PLEIDOOI VOOR WERKEN OP LOCATIE

De ouderwetse secretaresse wordt steeds zeldzamer. Dat is de algemene tendens, en die is duidelijk zichtbaar in de dagelijkse praktijk. De klassieke taken van de secretaresse worden zo langzamerhand allemaal door de manager zelf uitgevoerd (uitzonderingen daargelaten, vanzelfsprekend) en waar dat kan geautomatiseerd. Zo op het oog lijkt het een beroep zonder toekomst.
Of toch niet?

Want wat ik ook dagelijks zie, is de groeiende vraag naar ándere ondersteuners. Die agenda doet de manager zelf wel, voor de mailbox is alleen assistentie nodig als die overloopt en die koffie kan ie ook zelf wel halen.
Maar wat zoekt hij/zij dan nog wel?
Social media specialisten bijvoorbeeld, of technische ondersteuners (website, webshops, webinarbouwers), marketeers, schrijvers. Of volwaardige sparringpartners, meedenkers en -groeiers, projectmanagers.

En hoe reageert de niet-meer-zo-klassieke, ondernemende secretaresse?
Die specialiseert. Ontgroeit de oude rol en bouwt haar sterke punten uit naar gelang de vraag. Of vindt zichzelf opnieuw uit. Ze gaat zich als VA (virtual assistant) in de markt zetten. De markt vraagt en zij draait. En zo hoort het.  

Maar wat ik ook zie, is een discrepantie tussen het huidige aanbod en de vraag.
Want waar in de wereld van de freelance ondersteuner de VA hotter dan hot is, melden steeds vaker opdrachtgevers toch graag “gewoon” iemand bij zich op locatie te willen hebben. Niet alle dagen, maar toch wel een deel van de tijd.  Maar dat lijken nog maar weinig freelance ondersteuners te willen.
En natuurlijk begrijp ik dat het reuze aantrekkelijk is om locatie-onafhankelijk te werken als VA, wanneer je dat wilt en waar je dat wilt. Dat dit een enorm gevoel van vrijheid geeft. En dat een opdracht op locatie schijnbaar tornt aan al die vrijheden die je nastreeft of net had gewonnen. Maar misschien moet je het eens anders bekijken.

Sowieso ben en blijf je ondernemer. Dus wie doet je wat als je na afronding van een opdracht lekker een maand vakantie neemt? Het voordeel van een opdracht op locatie is over het algemeen een constante stroom inkomsten gedurende een bepaalde periode. Dat maakt het plannen van je vakantie een stuk makkelijker.
En hoezo moet je om half negen achter je bureau zitten? Tenzij er afspraken zijn, bezoek verwacht wordt of iets van dien aard, kun je best om tien uur beginnen als dat jou beter past. En als je een ochtend of middag thuis wilt werken, dan doe je dat gewoon. Je opdrachtgever zal daar heus niet moeilijk over doen en als ie dat wel doet, passen jullie misschien gewoon minder goed bij elkaar dan je dacht.
De kunst is namelijk om trouw te blijven aan jezelf. Aan wie jij bent als mens en ondernemer. Als ondernemer ben je in de luxepositie dat jij het werk kan kiezen waar je blij van wordt, de opdrachtgevers waar je blij van wordt en afscheid te nemen als het niet (langer) werkt. Dát is de vrijheid van ondernemerschap, niet per se dat je halverwege de dag naar de kapper kunt. En dat is een andere realiteit dan de algemeen heersende opvatting.
Food for thought…



Wil je meer weten over wat bij jou past en hoe je het moet aanpakken als je gaat starten, omgooien of uitbreiden? Ik doe je graag een half uurtje van mijn tijd (via Skype) cadeau om je op weg te helpen. En als je samen met mij het hele proces wilt doorlopen, dan kan dat natuurlijk ook. Een gratis gesprek aanvragen kan via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..
Je kunt trouwens ook gewoon “binnenlopen” voor advies, live en virtueel, elke laatste dinsdag van de maand bij de Vraag maar Raak Live-sessies, waar ik samen met een aantal deskundigen op allerlei vlakken voor je klaar zit! Kijk op (www.vraagmaarraaklive.nl)

Je vindt mij overigens sinds kort op mijn eigen kantoor. Niet thuis, maar extern. Want ik had een grote behoefte aan een scheiding van werk en thuis. Ook die beslissing onderstreept de vrijheid van het ondernemerschap: Ik ga weer elke dag naar kantoor, en met plezier!

Afdrukken E-mailadres

VIJF MISVERSTANDEN OVER 'DE ZZP'ER'

Alweer een hele tijd geleden vroeg ik mijn ondernemende volgers op social media naar de misverstanden waar zij regelmatig mee geconfronteerd worden. Hieronder lees je er vijf. Vijf maar? Ja, vijf maar. Er zijn er ongetwijfeld meer, maar ik beperk me nu tot de grootste misverstanden. Zullen we?


1. De zzp’er betaalt geen belasting

Ik moet mezelf goed voorhouden dat ik moet betalen omdat het lekker gaat met mijn bedrijven. Luxeprobleem, zeg maar.
Maar goed. Dat misverstand dus. Een van de grootste denk ik wel. Geen idee precies hoe dat in de wereld is gekomen. Wel dat het breed gedragen wordt. Ik kreeg zelfs eens links toegestuurd van artikelen die daarover gingen. Want ja, als ‘de media’ het zeggen, moet het wel waar zijn!
Ja, oké, we hebben zelfstandigenaftrek. Maar daar betalen we onze pensioenpremies, arbeidsongeschiktheidsverzekering en andere kosten die je als werknemer niet hebt van. Je accountant kan nog zo slim zijn, als je bedrijf het goed doet, blijft er onder de streep toch meestal wel een bedrag ‘te betalen’ over.
Kunnen we daar dan nu over ophouden? Fijn.

2. Zzp’ers verdienen geld als water

Die veronderstelling zal deels voortkomen uit de eerste. Maar ook uit het idee dat er geen kosten zijn én het uurtarief vaak vergeleken wordt met salaris. Dat zou mooi zijn, maar helaas… Da’s appels met peren vergelijken. Eigenlijk wil ik het ook gewoon niet meer uitleggen, maar vooruit, voor de laatste keer:
Grofweg houdt een zelfstandig ondernemer 50% van zijn uurtarief (pin me er niet op vast!) over als verdienste. En daar gaan de kosten, die er zeker zijn, nog vanaf.
Denk daar s.v.p. nog eens aan als je de vakman die bij jou thuis komt werken te duur noemt. Dat vindt ‘ie fijn.

3. Zzp’ers leven op (of onder) de armoedegrens

Ja geinig hè, die tegenstelling! Ik moest er ook om lachen. Maar de reacties over deze waren fiftyfifty. Een dubbel misverstand zou je kunnen zeggen.
Maar even serieus: Ja, deze zelfstandigen zijn er inderdaad. Gedwongen door de markt, tegengehouden door onzekerheid of hun leefomstandigheden kan het zijn dan zelfstandigen veel te weinig vragen, c.q. krijgen voor hun diensten. En het is een dunne lijn, want wie bepaalt wat genoeg is voor jou? Dat ben jij! Maar dan nog, als je aanvullende bijstand nodig hebt, of afhankelijk bent van de Voedselbank, dan gaat er iets mis. Gelukkig geldt dit niet voor het grote percentage dat vaak wordt aangenomen, maar het zijn er hoe dan ook te veel.
Als opdrachtgever is het handig om te kijken naar wat de dienst van die zelfstandige jou eigenlijk oplevert. Wedden dat je een gezond tarief dan ineens helemaal niet meer zo hoog vindt?

4. Je wordt zzp’er omdat je geen baan kunt krijgen (of houden)

Ooit zei een potentiële opdrachtgever tegen mij dat hij twijfelde om met me in zee te gaan. Ik was immers niet voor niets gaan ondernemen. Gevraagd naar uitleg, was zijn argument dat ‘alle’ zzp’ers problemen hebben om een gewone baan te vinden of houden en zouden ze diep in hun hart liever in loondienst werken. Ik heb hem hartelijk uitgelachen (en de opdracht niet gekregen, maar die wilde ik al niet meer). Maar in mijn verontwaardiging sprak ik er meerdere malen over met collega-ondernemers en ook na genoemde oproep bleek dat ook ik niet de enige ben die dat direct of indirect te horen krijgt.
Gelukkig weet ik dat dit niet voor iedereen geldt, maar voor wie dat ook denkt: Lieve mensen, het vergt nogal wat lef om voor jezelf te beginnen, alle zekerheden los te laten en helemaal zelf verantwoordelijk te zijn voor je inkomen, arbeidsongeschiktheidsverzekering en pensioen. Denk je nu echt dat iemand die liever in loondienst is daaraan begint?
Oh, ze zijn er wel, dat zijn de zzp’ers die lekker veilig jaar in, jaar uit op dezelfde plek zitten; da’s bijna hetzelfde. Maar zelfs zij zijn ondernemers, want ze blijven toch kiezen om dat vanuit hun eigen bedrijf te doen.

5. Een zzp’er heeft altijd vakantie

Tot slot. Van die mensen die dan zeggen ‘Kan jij dat even regelen? Jij hebt toch alle tijd!’. Of, “Weekend? Jij bent toch altijd vrij?”, ook een leuke.
Meestal heb ik niet zoveel tekst bij zulke opmerkingen. Ja inderdaad, ik doe mijn boodschappen wel eens om drie uur in de middag en ga soms om twaalf uur ‘s ochtends naar de kapper. Maar wat dan weer niet gezien wordt, is dat ik soms tot tien uur in de avond werk, of in het weekend nog een paar uurtjes meepak. En dat doe ik met ontzettend veel plezier, maar het is toch écht werk hoor, als in dat ook ik mijn hypotheek moet betalen met het geld dat ik verdien. En eigenlijk veel te weinig op vakantie ga; maar dat terzijde.

Zoals ik al zei, er zijn ongetwijfeld veel meer misverstanden, maar deze sprongen er voor mij wel uit. Aanvullen mag natuurlijk, liefst met anekdotes, want daar houden we van!

Afdrukken E-mailadres

Ik moet even wat kwijt hoor! Dat ik een groot voorstander ben van netwerken in al zijn vormen is je vast niet ontgaan. Dat ik mensen probeer te stimuleren ook, meer of beter te gaan netwerken mag ook bekend zijn, toch?
En wat is nu een betere stimulans dan een paar succesverhalen?
Komen ze!

Twee weken terug informeerde een opdrachtgever of ik misschien iemand wist die haar kon helpen met grafisch ontwerp. Die wist ik wel! Ik heb haar samengebracht met een ontwerpster die ik ken, wiens werk ik ken en naar wie ik met vertrouwen anderen doorstuur. Mijn netwerk is kostbaar, dus ik let er zoveel mogelijk op dat betrokken partijen ook echt blij worden van zo’n actie.
Vanmorgen kreeg ik het bericht dat het een match is en dat ze gaan samenwerken. (Extra leuk dat we nu deel uitmaken van hetzelfde team en ons contact nu dus weer heel anders wordt.)

Het is ontzettend leuk om je netwerk zo in te zetten! Je helpt verschillende mensen een stap verder en dat helpt jou uiteindelijk ook verder.

Eind vorige week legde een andere opdrachtgever mij een probleem voor waar ik geen oplossing voor wist. Door de vraag uit te zetten in een besloten netwerk met professionals, was er binnen een paar uur via-via een match voor haar. Via een relatie die ik absoluut vertrouw in haar oordeel; ook deze naam kon ik met een goed gevoel doorgeven.
Ook dat is de kracht van een goed netwerk. De kwaliteit van je netwerk is zo goed als de kwaliteit en diversiteit van je connecties. Zo kun je bijna altijd voor elk probleem een oplossing bieden.
Dit zijn maar twee van de acties van de afgelopen tijd. Maar ik word er ontzettend vrolijk van als het zo uitwerkt. De kracht van doorverwijzingen.

Ik heb het zelf al vaker ervaren: als jij werkt voor je netwerk, werkt je netwerk voor jou!

Want dit was wat ik terugkreeg:
Een paar weken geleden was het qua opdrachten even wat magertjes in mijn ondersteuningsbedrijf. 
En zoals ik altijd adviseer, heb ik dat laten weten op social media. Waarop mijn prachtige netwerk deed wat het altijd doet. Binnen een dag viel er een berichtje op mijn virtuele deurmat: Of het klopte dat ik wat tijd had. Er was namelijk wegens ziekte werk aan de winkel bij het bedrijf waar een oud-collega werkte. Na wat onderhandelen kon ik beginnen aan een nieuwe opdracht voor een paar maanden. 

Dát is de kracht van een goed (onderhouden) netwerk.

(Net)werk ze! 

Afdrukken E-mailadres

“What if I fall?
But, darling! What if you fly?”

Prachtige woorden, toch? Helaas weet ik niet precies van wie ze zijn; ze worden aan verschillende personen toegeschreven, maar ik moet je het antwoord schuldig blijven. Voor deze blog maakt het ook niet uit. Het gaat om de inhoud, de kracht van het antwoord op de vraag en van de vraag zelf. De angst om te falen, die het uitzicht op succes totaal vertroebelt.
Of de angst voor succes, die alles kan vertroebelen. Het gekke is namelijk, dat de angst om te slagen vaak genoeg minstens zo groot is als de angst om te falen.

Huh, wat? We wíllen toch juist slagen?
Ja, natuurlijk! Maar het besef dat alles wat je wenst ook werkelijkheid kan worden, kan ook verlammend werken. Want dan moet je waarmaken. Grote stappen verder dan de droomfase. Buiten je dromen is alles net wat minder makkelijk of mooi; maar wel zo interessant en leuk.

Ik ben de droomfase inmiddels voorbij. Mijn organisatie staat aan de vooravond van een ingrijpende verandering en mán… wat maakt het me zenuwachtig! Ik wil het, ik kan het en het is ook nodig, maar toch. What if I fly?
Niet dat het me verlamt, die fase ben ik jaren geleden al voorbijgegaan. Ik zou het gezonde spanning willen noemen. Hoe wordt er gereageerd? Gaat het wel lopen zoals ik mij heb geschetst? What if I fall?

Spannende tijden dus, maar ze horen bij het ondernemerschap. En eerlijk gezegd, zou ik niet zonder kunnen. Het is een gek mechanisme, dat als alles draait als een tierelier, dat je dan toch nieuwsgierig wordt hoever de horizon eigenlijk reikt en of je alles nog wat verder kunt uitrekken dan je ooit had durven denken. Dat proces begint met “als ik nou eens…”, gevolgd door wat gesprekjes, losse schetsen in mijn onafscheidelijke notitieboek. En dit keer was de definitieve duw het min of meer toevallige gesprek met een business coach, uitmondend in een hele dag van onderzoeken, definiëren en al heel wat meer gedetailleerde schetsen. Resulterend in een plan dat eind dit jaar zijn beslag moet krijgen.

Dit jaar nog wordt alles dus anders. Ik doe het niet alleen, mijn echtgenoot is mijn partner in crime.
Misschien moet ik ook nog even vermelden dat ons nieuwste bedrijf nog in de steigers staat, het op een na nieuwste bedrijf nu net uit de babyfase is en mijn andere bedrijf óók gaat veranderen. Dat er daarnaast nog plannen zijn voor meer, leuker, inspirerender en… en… en… We bruisen van energie!

En ja. Het kan zomaar dat we flink op ons gezicht gaan met een van al die mooie dingen. Dan staan we op, kloppen het stof van onze kleren en gaan verder. Want hey… vallen gebeurt je, blijven liggen is een keuze. Dát is ondernemen.

Heb ik je nieuwsgierig gemaakt? Dan heb jij ook een keuze: blijf me volgen! Ik zal de komende maanden stukje bij beetje alles onthullen. Praten met mensen die verder kunnen helpen, met mijn doelgroep en mogelijke partners.
Het wordt supergaaf. Maar een hele berg werk. En zelfs daar kijk ik naar uit. Bouwen en groeien, dat is wat ik wil. Ondernemen is een feest.
Vallen is helemaal geen optie. Ik ga gewoon vliegen.

Afdrukken E-mailadres

OVER BLUE MONDAY

“Blue Monday (deprimaandag) is een naam, gegeven aan een datum voor de zogenaamd meest deprimerende dag van het jaar.

De vader van 'blauwe maandag' is de Britse psycholoog Cliff Arnall. Hij bedacht in 2005 een, naar zijn zeggen, wetenschappelijk verantwoorde formule waaruit zou blijken dat de maandag van de laatste volle week van januari de dag is waarop de meeste mensen zich treurig, neerslachtig of weemoedig voelen. Dit zou te maken hebben met het feit dat goede voornemens mislukt zijn en de vakanties ver weg lijken. Daarnaast zijn de dagen nog donker en is de maandag voor veel mensen de eerste dag van de werkweek.
In 2018 valt Blue Monday op maandag 15 januari.“ (Bron: Wikipedia)

 

Het was Blue Monday 2015. Ik was me niet erg bewust van dat fenomeen overigens, ik heb daar over het algemeen niet zoveel last van. Wrang genoeg was het echter de dag die mijn laatste werkgever had uitgekozen om mij te melden dat mijn contract niet verlengd zou worden en daarmee de grond onder mijn voeten weg te slaan. Hij wist vast ook niet wat voor dag hij had gekozen…
Ik was boos en verdrietig. Onze financiële omstandigheden waren op dat moment zacht gezegd niet rooskleurig en mijn vaste baan gaf de broodnodige stabiliteit in de crisis, die bij ons van geen wijken wist. Al twee keer eerder was ik weg gereorganiseerd en al wist ik dus heel goed hoe wankel die stabiliteit dus was, ik hield er maar al te graag aan vast. Los van alles was ik inmiddels halverwege de 40; geen aanbeveling op de arbeidsmarkt.

VAN BOZE NAAR PRODUCTIEVE ENERGIE
Een week lang heb ik mezelf toegestaan boos te zijn. Toen besloot ik te gaan doen wat ik al zo ontzettend lang wilde: F*ck die zogenaamde zekerheid. Ik ga het zelf doen! De ondernemer in mij werd wakker.

Ik ben direct aan de slag gegaan en binnen een week zat ik bij het UWV om een onderzoeksperiode en een startersregeling aan te vragen. En die werden toegekend. In zes weken deed ik marktonderzoek, schreef ik mijn ondernemingsplan en alvast de teksten voor mijn website.
Toen ik de ‘go’ kreeg voor mijn startperiode van zes maanden, kon ik direct los: twee opdrachtgevers hadden zich al gemeld naar aanleiding van mijn onderzoek en ik vloog over de startlijn. Mijn eigen netwerk bleek nog waardevoller dan ik dacht; de ene na de andere opdracht volgde. Tegen augustus, het einde van mijn startperiode, zat ik officieel vol met werk. Van de meest depressieve dag van het jaar rechtstreeks gekatapulteerd in ‘the blue skies’.
In de herfst van dat jaar deed zich een nieuwe kans voor die ik niet kon laten lopen. Ik nam het netwerk Office Heroes over. Delen, netwerken is mijn middle name, het paste perfect. Ik had maar een heel klein duwtje nodig Het was wel veel werk, maar hey… No pain, no gain!

VOLG JE HART!
2015 was het jaar waarin ik op zakelijk gebied eindelijk mijn hart volgde. Gestuurd door factoren buiten mij om, maar niettemin was het mijn beslissing. Een besluit dat ik overigens veel eerder had moeten nemen; al die onzekerheid en gebrek aan durf waren totaal onnodig. Door jaren ervaring op hoog niveau bleek ik heel goed in staat te ondernemen en sterker nog: andere ondernemers daarbij te adviseren.

Het is nu precies drie jaar na die Blue Monday, die voor mij feitelijk de beste ooit was. Inmiddels staan er drie bedrijven, waarvan één in de kinderschoenen, maar ook dat groeit weer sneller dan ik tevoren had bedacht.
Hoe ik dat gedaan heb? Door te weten wat ik wil, wat ik kan en wat ik moet doen om gelukkig te zijn. Ik accepteer alleen die opdrachten waar ik energie van krijg. En voor opdrachten waar ik niet de juiste kennis en vaardigheden voor heb, richt ik mij tot mijn prachtige netwerk, waarin altijd iemand is die deze vaardigheden juist wel heeft en blij is met de opdracht. En ook dat geeft dan weer energie.
En om mijn ervaring op alle vlakken te delen geef ik ondernemersadviezen. Als je vandaag, maadag 15 januari 2018, een afspraak maakt om even te sparren over jouw plannen, kost dat maar € 50,00 per uur. Behalve als je lid bent van Office Heroes; dan is het gratis ?

Afdrukken E-mailadres